Van de pastor: Onze levenskoffer
De nieuwjaarsrecepties zijn overal weer achter der rug. Het zijn goede momenten om elkaar te ontmoeten, elkaar aan te moedigen er weer iets moois van te maken in het nieuwe jaar 2012. Intussen gaan we verder op onze weg, ook als Regio Amstelland. In de nota “Nieuwe Tijden Nieuwe Wegen” van mei 2004 werden de parochies uitdrukkelijk gevraagd werk te maken van een samenwerking in regioverband. Enerzijds om een antwoord te geven op de krimpende kerk, anderzijds om de handen ineen te slaan waar het gaat om de enorme uitdaging waar de Kerk in onze tijd voor staat. Vrijwel in elke regio hebben wij een pastor die verantwoordelijk is voor diaconie en een pastor voor geloofsopbouw. In 2011 werd er in onze regio een sprong voorwaarts gemaakt in ons jongerenpastoraat en vormselcatechese.
Een lastig probleem, waar we ook in 2012 mee te maken krijgen, is de aandacht die we moeten geven aan de situatie van onze kerkelijke gebouwen. Het is duidelijk dat we te ruim in ons jasje zitten en dat de kosten die met de instandhouding van de gebouwen samenhangen al lang de pan uitrijzen. Vorig jaar is de Annakerk gesloten en is ook de keuze gemaakt om het kerkgebouw in Bovenkerk te handhaven en de H. Geestkerk op termijn te sluiten. Ook in 2012 zullen we ook op dit vlak weer belangrijke besluiten moeten nemen. En vaak brengt dit de nodige pijn en onrust met zich mee. Het gaat om plaatsen waar veel mensen hun hart hebben liggen. Ze zijn er gedoopt, deden er hun eerste communie, zijn er gevormd en getrouwd, hebben er geliefden de laatste eer bewezen. We zijn ons ervan bewust dat de gebouwenproblematiek een pijnlijke zaak is voor vele betrokkenen.
Met elkaar gaan we het nieuwe jaar in. Een jaar met zorgen, maar ook vol mogelijkheden en ongekende kansen. Laten we daarmee de zorgen, pijn en problemen van het oude jaar achter ons? Sommige zaken willen we liefst zo snel mogelijk vergeten. Maar toch behoren die vervelende momenten ook bij het nieuwe jaar 2012. De Duitse schrijver Berthold Brecht (1898-1956) heeft het in één van zijn verhalen over een jongen die op reis gaat. In de haast pakt hij een te kleine koffer en propt daar alles in wat hij nodig heeft - sokken, boeken, schoenen, broeken en truien. De koffer is te klein, hij gaat er boven op zitten en doet de koffer met geweld dicht. En alles wat úit de koffer steekt knipt hij er met een schaar af: een halve pyjama, een stuk trui, de mouw van een overhemd. Zo gaat-ie op reis: aan de buitenkant is er niets te zien: het is een keurige koffer. Maar van binnen is het één grote warboel en de helft is kapot.
Vaak ziet onze levenskoffer er ook zo uit! Wij hebben de neiging om alles wat er niet inpast maar weg te knippen. Naar 2012 nemen we niet alleen de goede dingen mee, ook de vervelende herinneringen; ook de conflicten binnen en tussen parochies, horen in onze levenskoffer thuis. We moeten ze niet weg praten, maar ze een plaats in onze levenskoffer geven, ook in 2012…
Het nieuwe jaar 2012 hoeft niet moeilijk te zijn, als we in het nieuwe jaar maar weer een hand vinden die ons wil meetrekken, een arm om onze schouder, een hartelijke kus, of een vriendelijk woord. Als we dat bij elkaar vinden, zal 2012 onder Gods zegen een zalig en gelukkig en gezegend nieuw jaar worden.
© Pater Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken van de H.Augustinus
Amsterdam-Buitenveldert