Nieuwjaarstoespraak Reinout Wibier

Als wij als gemeenschap over 25 jaar nog steeds willen bestaan, moet je het van je vrienden hebben. We staan midden in de samenleving als onderdeel van R.K. parochie Amstelland én dat allemaal dankzij de belangeloze inzet van onze vrijwilligers.

Van je vrienden moet je het hebben

Niet iedereen zal mij kennen. Ik ben Reinout Wibier, getrouwd en vader van twee kinderen, Merel van 6 en Madelief van 4. In het dagelijks leven ben ik hoogleraar privaatrecht aan de Universiteit van Tilburg en mijn missie is er voor te zorgen dat onze prachtige kerk en geloofsgemeenschap over 25 jaar nog net zo mooi bloeien als nu.

En om dat voor elkaar te krijgen is een aantal zaken nodig, in de eerste plaats vrienden, want van je vrienden moet je het hebben. Vrienden van de Urbanuskerk en gelukkig waren die vrienden vandaag (7 januari bij onze nieuwjaarsbijeenkomst) in ons midden. De geloofsgemeenschap van de Urbanuskerk en de vrienden van de Urbanus hebben elkaar nodig om wij alleen samen onze ambities waar kunnen maken. Ik hoop dan ook op een voortzetting van onze vruchtbare samenwerking in het nieuwe jaar.

Missie: over 25 jaar zijn we er nog steeds

Ik begon mijn verhaal met mijn missie: te zorgen dat er over 25 jaar nog steeds een zo bloeiende geloofsgemeenschap en kerk in Bovenkerk zijn. Om die doelstelling te bereiken, zijn in ieder geval drie dingen nodig:

1. De belangeloze inzet van onze vrijwilligers.

Wij hebben in de afgelopen kersttijd weer gezien hoe onmisbaar onze vele vrijwilligers zijn. De kerk was prachtig versierd, wij hebben honderden mensen kunnen ontvangen in de verschillende vieringen. Pastor Adolfs is voorgegaan en heeft opnieuw veel lof verdiend voor de wijze waarop hij vorm heeft gegeven aan de vieringen die onder zijn leiding stonden. Pastor Jongerden ging voor in de viering van 23.00 uur en ook die viering was mooi en inspirerend. Maar vrijwilligers zijn er het hele jaar. Ik wil iedereen die op zijn of haar manier heeft bijgedragen aan onze kerk daarvoor hartelijk bedanken. Maar bij de ambitie om over 25 jaar nog steeds te bloeien hoort ook verjonging en aanpassing van onze kerk aan de moderne samenleving. Steeds meer zal een beroep moeten worden gedaan op vrijwilligers, terwijl, als wij geen maatregelen nemen, steeds minder mensen beschikbaar zullen zijn om dit werk te verzetten. Het wordt tijd nieuwe generaties te mobiliseren. Misschien kunt u eens om zich heen kijken of er misschien mensen zijn, uw kinderen, kennissen, kleinkinderen wellicht, die interesse hebben in kerk en geloof en bereid zijn hun handen uit de mouwen te steken om de kerk en het geloof te behouden en om daaraan een nieuwe invulling te geven, zoals iedere generatie haar eigen invulling geeft aan kerk en geloof. Wij zijn niet voor niets vooral Gods volk onderweg.

2. De parochie is ons vaderland

Onze missie is de toekomst van deze prachtige kerk en onze gemeenschap. Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar daarvoor is vooral noodzakelijk dat wij ons onderdeel voelen van de parochie R.K. Amstelland. De parochie is ons vaderland, deze prachtige Urbanuskerk ons huis binnen dat vaderland. Een huis dat onderdak biedt aan mensen die misschien nog wel eens terugdenken aan een eerdere woning, maar de Heilige Geest woont nu in de Urbanus in Bovenkerk en de Urbanus kan alleen Urbanus zijn door die aanwezigheid van de Heilige Geest. Maar om optimaal gebruik te maken van al het mooie dat de parochie ons te bieden heeft, is het nodig dat wij ons lidmaatschap van die parochie ten volle omarmen. Dat wij meedoen aan parochie-overstijgende activiteiten en dat wij als locaties binnen de parochie onze krachten bundelen, in plaats van elkaar als concurrent te zien. Alleen als we meedoen, hebben we wat te zeggen, kijk maar naar de Engelsen die inmiddels al behoorlijk wat spijt hebben van hun Brexit-avontuur.

3. De Urbanuskerk, midden in de samenleving

En daarbij past ook, dat is mijn derde punt, dat wij als Urbanuskerk naar buiten treden, met de maatschappij in discussie gaan en daar een actief onderdeel van uit maken. Door een verbindende factor te zijn tussen mensen en geloof, tussen mensen van verschillende geloven en door een brug te slaan tussen onze steeds individuelere samenleving enerzijds en de waarden van gemeenschapszin anderzijds. Door een dialoog tot stand te brengen tussen gelovigen en niet-gelovigen, en tussen niet-gelovigen en mensen die met een ander geloof dan het onze zijn opgegroeid. Wij moeten die brug durven te slaan, ook al gaat dat soms tegen de tijdsgeest in. En daarbij hoort ook door onszelf open te stellen voor maatschappelijke activiteiten in ons kerkgebouw.

De Urbanuskerk, midden in de samenleving dus. Het is ook daarom dat wij onze vrienden van de Urbanus te vriend zullen moeten houden, want van je vrienden, moet je het hebben.

Ik wens u allen een zalig 2018!

Reinout Wibier
voorzitter locatieraad Urbanuskerk

Toevoeging redactie:
Zie hier voor de nieuwjaarstoespraak van Ambro Bakker s.m.a.
Zie hier voor de nieuwjaarstoespraak van Ad Verkleij