Het Woord Voorop – Wat is rijkdom?

De tweede viering van “Het Woord Voorop” heeft als thema “Wat is rijkdom?” Door Dorothée van Leer-Wassenburg worden we in het thema ingeleid en daarna worden we d.m.v. vragen aan het denken gezet. Een viering met een heldere boodschap en enkele zeer ontroerende momenten van mensen met moed.

De paaskaars ontstoken

Vanaf kwart over tien stroomt de zaal in het Noorddamcentrum vol. We zitten met elkaar in een intieme setting rond de altaartafel met de Paaskaars. In de 40-dagentijd voor Pasen wordt de Paaskaars nooit aangestoken.  Als Dorothée de viering opent, benadrukt ze dat deze Paaskaars een hele bijzondere is. Het is een kaars die de brand heeft overleefd. Wel wat beschadigd, maar dit teken van hoop kan en mag ook in deze Paastijd zijn licht over de parochie laten schijnen. Zo wordt de Paaskaars aangestoken.

Een viering die prikkelt

Het is de tweede Het Woord Voorop-viering en Dorothée grijpt even terug op de voorgaande keer. Toen hadden we het thema “Een mens leeft niet van brood alleen!”. Een thema dat inhaakt op de veranderende situatie rond de eredienst. Daaruit is dit type viering voortgekomen, want er is vandaag geen dienst van de tafel, geen eucharistie of communie. Vandaag staat het Woord voorop. Geen viering om weg te suffen, want we worden geprikkeld met vragen, waarop we zelf antwoord mogen geven.

Het thema “Wat is rijkdom?”

Als Dorothée het thema “Wat is rijkdom” inleidt, dan krijgen we al gauw het gevoel dat het niet om aardse rijkdom gaat. Aardse rijkdom gaat al snel om je bezit, je huis, de centen op de bank, een gevulde koelkast, je positie op het werk, etc. Dat neem je niet mee als je gaat hemelen en dat weten we natuurlijk ook wel in ons hart. De lezing van vandaag prikkelt ons om niet te hechten aan onze aardse bezittingen alsof ons leven ervan afhangt, want God zorgt voor ons. Als we daarop vertrouwen, dan komt het wel goed.

Lezing volgens Lucas 12, 22 -32

Hij zei tegen zijn ​leerlingen: ‘Om deze reden zeg ik tegen jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Want het leven is meer dan voedsel en het lichaam meer dan ​kleding. Kijk naar de raven: ze ​zaaien​ niet en oogsten niet, ze hebben geen voorraadkamer en geen schuur, het is God die ze voedt. Hoeveel meer zijn jullie niet waard dan de vogels! Wie van jullie kan door zich zorgen te maken één ​el​ aan zijn levensduur toevoegen? Als jullie dus zelfs het geringste al niet kunnen, waarom maken jullie je dan zorgen over de rest? Kijk naar de lelies, kijk hoe ze groeien. Ze werken niet en ​weven​ niet. Ik zeg jullie: zelfs ​Salomo​ ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen. Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de ​oven​ gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen? Ook jullie moeten niet nadenken over wat je zult eten en wat je zult drinken, en jullie moeten je niet door zorgen laten kwellen. De volken van deze wereld jagen die dingen na, maar jullie Vader weet dat je ze nodig hebt. Zoek liever zijn koninkrijk, en die andere dingen zullen je erbij gegeven worden.

Dialoog door vragen stellen

Eén van de ergste dingen die je kunt meemaken is brand. We hebben dat met de St. Urbanuskerk zelf ondervonden. Stel nu dat je alleen thuis bent en er breekt brand uit. Wat zou je dan meenemen? ‘Foto’s’, zegt iemand. Een andere heeft het over drinkwater, een overlevingspakket. Weer een ander heeft het over medicijnen. Ja, het blijkt dat veel mensen in de zaal medicijnen gebruiken en voor sommigen is dat ook overleven.

De bijbellezing heeft het over alles weggeven en laat God maar voor je zorgen. Wat doet die tekst met je? Kun je daar wel op vertrouwen? Iemand neemt het initiatief en vertelt dat hij alles in zijn geboorteland heeft moeten achterlaten. Vol vertrouwen in God heeft hij in Nederland een nieuwe toekomst kunnen opbouwen. Want God geeft hoop. En zo volgen er nog enkele heel bijzondere persoonlijke ervaringen.

Wat doet deze viering met mij?

Vanochtend ben ik diep getroffen door dat rotsvaste vertrouwen in God, waarmee sommige parochianen in het leven staan. Hoe ze daar voor uit durven komen en hun persoonlijke verhaal vertellen. Daar heb je moed voor nodig en ik word daar helemaal stil van. Ze hebben de hoop nooit verloren en het vertrouwen gehad dat er een toekomst voor ze is. En vanuit die toekomst getuigen ze van God.

Ik ben misschien meer een twijfelaar, maar ik kan me optrekken aan hun moedige verhalen. Ik werd geraakt tijdens deze viering en dat draag ik al de hele dag met me mee. Daar kan ik de nieuwe week weer mee in. Ik ben daar nog lang niet klaar mee.

Doel “Het Woord Voorop”

We proberen een aantrekkelijk alternatief te bieden dat past in deze tijd. Een tijd waarin we mondig zijn en geen eenheidsworst willen eten. Het is een viering waarin ook ouders van gezinnen en jongeren worden uitgedaagd. Het draagt bij aan de vorming van een eigen mening. Je vindt woorden voor jouw geloof. Het vraagt om respect voor anderen en tolerantie. Er bestaat geen goed of fout bij het beantwoorden van de vragen.

Bij aanvang van de vieringen mag je een misintentie inleveren. Op de tafels liggen kladblokjes en pennen voor je klaar. Een misintentie is een klein persoonlijk gebed. Al deze kleine gebedjes worden verzameld bij de paaskaars. Onder de voorbeden worden de intenties gepakt en allemaal voorgelezen. Het is ontroerend om te horen wat we aan Hem opdragen.

Voor mij smaken deze vieringen naar meer en u bent van harte uitgenodigd.

Edwin Barentsen