Beste medeparochianen,

Op zaterdagmiddag 1 augustus is onze oud-pastor Jaap Nieuwenhuizen toch nog onverwacht van ons heengegaan. Kort tevoren had hij omringd door meerdere medebroeders in het volle bewustzijn de ziekenzalving ontvangen. De dag daarop verslechterde zijn gezondheidstoestand zodanig, dat hij onverwacht snel is overleden.

Jaap was geboren op de boerderij in Zevenhoven en had twee ooms die als religieuzen in Brazilië werkten. De verhalen van deze oom moeten indruk op hem hebben gemaakt, zodat hij tenslotte ook missionaris werd en ook in Brazilië terecht kwam.

Op dertienjarige leeftijd ging hij naar het kleinseminarie in Weert. Over deze periode schreef hij zelf: ‘Omdat ik van de lagere school van een dorp kwam, moest ik behoorlijk mijn best doen om mee te kunnen’, maar ondanks dat behaalde hij wel het gymnasiumdiploma. Van jongs af aan toonde Jaap zich een doorzetter.

De daaropvolgende etappes van zijn studie verliepen voorspoedig en op 18 september 1966 ontving hij uit handen van Mgr. Bluijssen de priesterwijding.

Het jaar daarop ontving Jaap de benoeming voor het district Amazonas in Brazilië. Het geloof van de bevolking was voornamelijk geworteld in een sterke volksdevotie. Het was de tijd van de bijbelgroepen, basisgemeenschappen en vorming van leiders. Maar hij was ook ontwikkelingswerker, waarbij zijn boerenachtergrond hem zeer van pas kwam.

In 1987, was Jaap van mening dat de periode van buitenlandse missionarissen afgesloten moest worden en zag hij uit naar een pastorale taak in Nederland. In die tijd woonde hij in de communiteit van Halfweg en verleende assistentie in de parochies en verzorgingshuizen in de buurt.

Hij heeft tijdens deze periode ook nog deelgenomen aan een jongerenproject van het bisdom Haarlem, dat voor jongeren tussen zeventien en een en twintig jaar een oriëntatiereis van enkele weken aanbood naar Brazilië.

In 2001 accepteerde Jaap een taak binnen het pastoraal team in onze Urbanusparochie in Bovenkerk. Jaap werkte zich snel in en met zijn agrarische achtergrond voelde hij zich ook hier snel thuis. Veel zorg gaf hij aan de vieringen, maar ook het bezoeken van ouderen stond bij hem hoog in het vaandel.

Totdat, in 2007 het noodlot toe sloeg, een zwaar herseninfarct hem trof. Hij verbleef vijf weken in het Revalidatie Centrum op de Overtoom in Amsterdam. Helaas bleef herstel uit en het werd een zware beproeving om zijn handicap te accepteren en te verwerken.

Hij verhuisde naar het verpleeghuis Libermannhof in Gennep. Vanaf dat moment kwam hij terecht in een langzaam proces van inleveren. Op 1 augustus 2020 heeft God hem tot zich geroepen.

Moge hij rusten in vrede.