ZATERDAG 5 DECEMBER

We zijn in afwachting van de komst van het Licht in ons midden. Het Licht in die betekenis is het licht van Christus. Zijn geboorte wordt herdacht, Zijn wederkomst verwacht. Nee: de wereld is vast niet veranderd zodra het Kerstmis is, en de vrede is dan ook niet blijvend over ons heen gevallen. Door de corona-maatregelen is het dit jaar zelfs niet mogelijk om in het ons zo vertrouwde kerkgebouw Kerstmis te kunnen vieren. Geen dak boven je hoofd, geen plek om te schuilen: hoe dicht brengt dit ons niet bij de boodschap van het kerstverhaal?

Misschien vraagt het van ons ook meer ‘mens’ te worden, om zo te worden zoals God het heeft bedoeld. Zoals een bekend gezegde luidt: ‘verander de wereld, begin bij jezelf’; bij de wereld om je heen, de kring van mensen waarop je wél invloed hebt. God komt naar ons toe, maar het maakt het ontmoeten misschien makkelijker als we Hem een stukje tegemoet lopen.

Dan mogen we geloven dat een groot wonder met iets kleins begint: de geboorte van God in de gedaante van een mensenkind. Te groots om te begrijpen, maar te klein om het alléén af te kunnen. Want is het niet een onmogelijke taak om die betere wereld over te laten aan dat kleine kind? Als je toch al weet dat het met Kerstmis niet over is met de ellende en het verdriet op de wereld, waar wacht je dan nog op? Waar wacht je op, als de belofte van vrede op aarde niet vanzelf wordt vervuld? Waar wacht je op?


Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 9, 35-10, 1.5-8

In die tijd ging Jezus rond door alle steden en dorpen, waar Hij onderricht gaf in hun synagogen en de Blijde Boodschap verkondigde van het Koninkrijk en alle ziekten en kwalen genas.
Bij het zien van die menigte mensen werd Hij door medelijden bewogen,
omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder.
Toen sprak Hij tot zijn leerlingen: “De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten.”
Hij riep zijn twaalf leerlingen bij zich en gaf hun de macht om de onreine geesten uit te drijven en alle ziekten en kwalen te genezen.
Deze twaalf zond Jezus uit met de opdracht: “Begeeft u niet onder de heidenen en gaat niet binnen in een stad van de Samaritanen; gij moet veeleer gaan naar de verloren schapen van het huis van Israël.
Verkondigt op uw tocht: Het Koninkrijk der hemelen is nabij.
Geneest zieken, wekt doden op, reinigt melaatsen en drijft duivels uit.
Voor niets hebt gij ontvangen, voor niets moet gij geven.”


Bijdrage van Kees de Raaff – lector

Kerstgedachte

De Advent is een periode van verwachting. Verwachting dat een klein kind dat we allemaal kennen weer zijn opwachting maakt. Een Kerstkind dat ons – althans dat hopen en verwachten wij – veel goeds brengt voor nu en voor de toekomst. Ook al blijft de bezongen en verzochte vrede op te veel plaatsen nog steeds uit, we blijven er met velen toch in geloven en dat moet en kan ook, mits we er zelf ook aan blijven (mee)werken.

De eerste week van deze periode staat van oudsher ook in het teken van een heel andere verwachting. Dat is de verwachting waar ons hart vol van klopt. Ook een blije verwachting maar dan van rechtstreekse beloning voor ons goede gedrag van het afgelopen jaar, cadeaus, banketletters, snoep en bisschopswijn. Sinterklaas, die goede oude baas, rekent hierbij op onze hulp.

Tenslotte leven we in deze periode met een hoop en verwachting die alle andere lijkt te beheersen. De verwachting dat er spoedig vaccins en medicijnen beschikbaar komen, die ons veilig en vertrouwd beschermen tegen een virus dat ons hele leven in de war schopt en her en der veel leed en verdriet veroorzaakt. En ook hier geldt dat wij hier veel zelf kunnen en moeten doen.

Drie verwachtingen, alle drie verwachtingen van iets goeds. Bij alle drie mag en kan ons geloof in het Kerstkind ons helpen, maar zullen wij ook zelf actief moeten meewerken, helpen en doen. Zoals al vaak in onze geloofsgemeenschap gememoreerd: geloven is een werkwoord!

Ik wens iedereen een zalige, verwachtingsvolle, gezonde en actieve Adventsperiode toe!


SPEELHOEKJE

Als Sinterklaas weer onderweg is naar Spanje, dan heb je vanzelf ook meer de tijd en de aandacht om naar Kerstmis uit te zien. En dat uitzien naar Kerstmis, dat kun je heel goed samen doen! Ook al kan bezoek misschien wat minder makkelijk: door een kerstkaartje te sturen kunnen mensen laten zien dat ze aan elkaar denken.

Niets is zo leuk als zelfgemaakte kerstkaarten: leuk om te doen én leuk voor de mensen die uiteindelijk zo een kaartje ontvangen. Zelf kaarten maken voor je vriend of vriendin, je opa of oma, een lieve buurvrouw of zomaar iemand die een kerstwens goed gebruiken kan? Van een dubbelgevouwen wit stuk papier kun je iets prachtigs maken! Misschien heb je zelf al mooie (goud- of zilverkleurige) stiften, plakkertjes met plaatjes van sterren of kersterige dingen, sjablonen met een kerstboom of ster en natuurlijk enveloppen en als het nodig is, ook postzegels.

Kijk hier, hier, hier, hier, hier of hier of meer websites voor zelfmaaktips.

Stuur een kaartje aan iemand die ‘t goed gebruiken kan!

Kaarten voor oorzaken

Kerstmis is voor mensen die zich eenzaam voelen nu typisch zo’n tijd waarop ze zich nog meer alleen voelen. Dus wil je ook iemand anders blij maken met je kerstwens? Stuur dan eens een kaartje aan iemand die dat goed gebruiken kan via een van deze kaartenacties:

schrijfeenseenkaartje.nl
nlcares.nl/kaartenactie
coromapost.nl
postmaatje.nl/actiecorona
nl.voorelkaar.nl/coronapost-voor-ouderen
oranjefonds.nl/kaartenactie-tegen-eenzaamheid
visie.eo.nl/codegrijs

illustratie : Marcel Jurriëns / De Zalige Zalm