• door Els Rentenaar

De beste wensen!

Het is volgens een niet-geschreven regel vandaag, op 6 januari, de laatste dag dat je elkaar met goed fatsoen een gelukkig nieuwjaar mag wensen. Dus bij deze, aan al diegenen waarvan de gelegenheid ontbrak om het persoonlijk te wensen: ik wens u allen een goed, gezond, bijzonder, kansrijk, gedenkwaardig en inspiratie-vol nieuwjaar toe! 

In sommige landen het Midden Oosten, bij de Koptische kerk en ook de Russisch Orthodoxe kerk, is 6 januari ook de dag waarop Kerstmis gevierd wordt. Bij ons in onze Westerse cultuur staat deze datum bekend als ‘Driekoningen’. Volgens de Bijbelse vertelling verlieten drie koningen -of wijzen, afhankelijk van de interpretatie van de evangelist- huis en haard om op zoek te gaan naar het Kind, de lang voorspelde verlosser die een nieuw begin inluidde. Ze volgden een heldere ster, waarvan zij overtuigd waren dat daarmee een oude voorspelling werd vervuld en een nieuwe tijd aanbrak. 

Drie Koningen…

(Daarnet stuitte ik op een artikel waarin staat hoe Driekoningen in Spanje wordt gevierd, onder de naam los Reyes Magos. Zoals wij vertellen dat Sinterklaas uit Spanje komt en cadeautjes meeneemt, zo steekt het daar toch anders in elkaar: de drie wijzen toetsen of de kinderen lief geweest zijn en geven op 6 januari cadeautjes – of niet. In de laatste variant krijgen ze ‘steenkool-bollen’, van suiker. Een leuke folklore. Compleet met optochten met lampionnen waarbij met snoep gestrooid wordt. De hele rataplan op een hoop. Heel praktisch ook: geen geneuzel over racisme of andere narigheid rond dit kinderfeest.) 

Op zoek naar een ster?

Astronomen hebben de afgelopen tijd ook herhaaldelijk nieuwe sterren, planeten en zelfs een heel zonnestelsel ontdekt. Zoiets is niet per ongeluk ontdekt. Daar zijn mensen naar op zoek gegaan. En achter iedere horizon lonkt telkens een volgende onontdekte ster. Hoe meer sterren ze zoeken, hoe meer ze er telkens weer lijken te vinden. 

Het is daarmee niet moeilijk om nu met `Driekoningen´ in gedachten terug te gaan naar de sterrenvolgers uit het de Bijbel, die wijzen uit het Oosten. Ze waren op zoek naar de vervulling van een belofte en vonden het Christuskind dat Liefde kwam brengen op deze wereld. Hun geschenken, goud, wierook en mirre, hebben een metaforische betekenis en hoewel de uitleg hier en daar verschilt, wil het zoveel zeggen als: symbolen voor zuiverheid, dienende liefde en ware kennis. Je zou toch zeggen dat dát juist de ingrediënten zijn die ze toentertijd graag bij een nieuwe Verlosser zijn komen halen? Maar misschien werkt het andersom en worden al deze dingen vanzelf méér wanneer je ze deelt. 

Ook nu zoekt de mens het licht ver buiten zichzelf. In nieuwe planeten waarop misschien leven mogelijk is, in plaats van te onderzoeken hoe we het leven op onze planeet mogelijk kunnen blijven houden. Naar oplossingen als vrede en verdraagzaamheid. Het huidige wereldbeeld deprimeert en maakt angstig. Politieke ontwikkelingen klinken onrustig en ademen weinig vertrouwen uit, en intussen staan hele delen van de aarde in brand. We hongeren naar een nieuw begin, naar een toekomst die mooier is dan het toekomstbeeld dat we vrezen. Maar durven we daar ook op te vertrouwen? Welk licht gloort er voor ons in de verte? En welke ster volgen wij?

Al wat we buiten onszelf zoeken, vinden we binnen

We hoeven niet op zoek te gaan naar die kracht buiten ons. We hoeven slechts in te zien dat we het licht in ons kunnen vinden. Er zit een supernova in ons! Ieder van ons is in staat om dat vlammetje te laten ontbranden. We hoeven alleen maar in te zien dat die kracht van vrede en liefde in onszelf zit. Laten we dus vooral in goed vertrouwen kleine zaadjes planten, in de hoop op een rijke oogst van vrede, liefde en verdraagzaamheid. We hebben het in ons! Daarin zit alle wijsheid en rijkdom die we nodig hebben…