Overweging van zondag 8 mei 2022 #Roepingenzondag #Moederdag – door Margaret Kappers

Waar je talenten en de behoeften van de wereld elkaar kruisen, daar ligt je roeping... “

Toen ik deze overweging schreef, ter voorbereiding van deze dienst, viel mij opnieuw op dat de evangelielezingen nog steeds van deze tijd zijn. Hoewel in een ander jasje gestoken, blijkt dat er toen en ook nu veel overeenkomsten en thema’s zijn die steeds terugkomen en waar we, óók in onze huidige tijd, veel van kunnen leren en deze kunnen toepassen in ons dagelijks leven. 

Op deze zondag viert de Kerk “Roepingenzondag.” Met het evangelie van vandaag staan we met onze voeten in de wei. Het verhaal gaat over een herder en zijn schapen. Herders met een kudde schapen zien we niet zoveel meer bij ons in de buurt, maar in de tijd van Jezus was het dagelijks te zien. ’s Avonds werden de schapen bijeengedreven in de schaapskooi, om de volgende dag weer naar buiten te worden geroepen door hun herder. De herder kende zijn schapen en omgekeerd kenden de schapen de stem van hun herder en volgden hem. Een vergelijkbaar beeld van een goede herder zag ik dagelijks in mijn werk, als mijn jongere leerlingen aan het einde van de dag de school verlieten en onmiddellijk in de open armen van hun wachtende vader, moeder, opa, oma of een andere bekende renden, zonder zich te vergissen, want zij waren gekend met naam en omgekeerd was er een kennen en herkennen. 

In het evangelieverhaal wordt Jezus voorgesteld als een herder, die zelfs Zijn leven wil geven voor Zijn schapen en alleen maar denkt aan het welzijn van Zijn schapen. Hij zegt “Ik ken mijn schapen”, waarmee gezegd wordt: ”Ik voel me betrokken, ik heb me verbonden met hun leven.” Het zijn symbolische beelden voor de relatie van God tot ons. De Bijbel vertelt dat we oneindig kostbaar zijn, omdat God ons allemaal belangrijk vindt. In het beeld van de Goede Herder herkennen we als gelovigen niet alleen het beeld van onze God, ook priesters en religieuzen proberen dit beeld te beleven in hun roeping: een goede herder zijn voor de mensen die hen worden toevertrouwd. Roeping is een thema dat vragen oproept, ons als gemeenschap uitdaagt. Zijn wij inspirerend, uitnodigend en worden wij geroepen om zorg te dragen voor en dienstbaar te zijn voor een ander? 

Zijn wij met de hele kerkgemeenschap een kerk, een “kudde”, die ervoor staat om gezamenlijk verantwoordelijkheid te dragen en als een team te bouwen aan die kerk als gelovige, en niet alleen iemand die gewijd is? Wij worden allemaal geroepen om goede herders te zijn in navolging van Jezus. Hier is verbinding voor nodig. Verbinding, een mooi woord en als je aan mensen vraagt wat het woord “verbinding’ betekent, geven ze verschillende antwoorden, maar één ding is duidelijk: een verbinding is er niet zomaar, daar moet je iets voor doen of juist voor laten. Voor velen is er een gevoel van verbondenheid met een ander persoon, groep of plaats. Verbinding met jezelf is daarbij erg belangrijk, juist om in verbinding te zijn met mensen om je heen: door vragen te stellen, te luisteren, voelt de ander zich gezien en gehoord. Andersom werkt het ook. Iemand die naar je luistert zonder oordeel, geeft je misschien kracht en een gevoel van waardering. Zo kan ieder mens met zijn of haar talenten gehoor geven aan dat ene schaap in de schaapsstal en de velen anderen buiten die stal, die soms worden vergeten. Mensenlevens zijn als een mozaïek, soms moet je iets breken, lees “delen”, om van de mooiste stukjes iets moois in het leven voor een ander te maken. Elke roeping is een oproep om niet aan de kant te blijven staan en bereid te willen zijn om zekerheden los te willen laten…. én beschikbaar te willen zijn.  

Veel mensen zijn op een of andere manier een herder voor anderen, vrouwen en mannen, jongeren en ouderen, ieder met zijn of haar capaciteiten: in hun beroep, hun gezin, hun familie of vriendenkring. Gelukkig zien we in veel gemeenschappen, kerkelijk of niet kerkelijk, veel initiatieven waarbij we niet denken aan een religieuze roeping, maar mensen die in beweging komen met een houding van respect om voor elkaar een herder te willen zijn. 

Nu de kerken steeds minder goed bezocht worden en er steeds minder priesters zijn, mogen wij ons in onze geloofsgemeenschappen gelukkig prijzen met allen die in pastorale dienst zijn als priester, pastor, diaken, pastoraal medewerker en de vele, tussen haakjes “pastores” zónder wijding, die vaardig of kundig zijn op een of ander terrein. Het lijkt dan alsof zij hun roeping hebben gemist, maar als je ergens goed in bent, ligt daar je kracht. Hulde aan alle vrijwilligers, overal in de wereld. 

En dan… is het vandaag Moederdag én is de Mariamaand begonnen. Maria, ook in haar geschiedenis was roeping zowel een belofte als een risico. Haar missie was niet eenvoudig, maar ze liet niet toe dat het onbekende en haar angsten de boventoon zouden voeren. Haar “ja” was van iemand die toegewijd wilde zijn. In het programma “In Levenden lijve” werd onderzocht en geschetst hoe Maria in haar tijd leefde en eruit moet hebben gezien; zij is de meest geportretteerde vrouw ter wereld en in de kerken. Hét voorbeeld van de ideale vrouw en oermoeder.  Ik heb er ademloos naar gekeken. Op basis van onderzoek werd Maria afgebeeld, zoals zij er in haar tijd waarschijnlijk uitzag. Geen vrouw met blond haar, geen blauwe ogen en geen prachtige blauwe mantel, hoewel de kleur blauw haar als de Koningin der Hemelen typeert. Nee, ik zag een doodgewone vrouw, die een eenvoudig leven leidde en kracht en strijdbaarheid uitstraalde. Maria staat symbool voor alle vrouwen en moeders in de wereld. Er zijn talloze vrouwen die bekend zijn uit de geschiedenis, die hun roeping gevolgd hebben. Wat te denken van Jeanne d’Arc, Florence Nightingale, zuster Teresa en onze Majoor Bosshardt en zovele andere vrouwen. Zij hielden hun talenten niet voor zichzelf, maar werden geroepen om deze in te zetten voor anderen in verschillende vormen. Ook wil ik vandaag onze vrouwelijke “herders” eren, waar ook ter wereld. Vandaar deze hulde aan Maria en alle vrouwen op deze dag… 

Maar God schiep mannen en vrouwen naar Zijn beeld, samen mogen we in de wereld laten zien wie God is, elkaar compleet makend, elkaar aanvullend en daarin is geen rangorde of je nu man of vrouw bent, maar allemaal dezelfde zorg hebben voor elkaar als “herder”.  

Tot slot vond ik een omschrijving van de boodschap van het evangelie van vandaag, die ik u niet wil onthouden: 

Herder zijn is geen sinecure, niet iets van “zomaar even doen”.
Het vraagt om trouwe nabijheid, om zorgzame vastberadenheid.
Een herder ziet de ander aan, met ogen van respect en behoud…

Amen.