Overweging zondag 14 november 2021 – door pastor J. Adolfs

LEZINGEN: Daniël 12,1-3; Marcus 13,24-32

Om bij de tijd te blijven: deze chocoladeletter J heb ik vanmorgen in mijn schoen gehad. De Sint is dus weer in het land: paleis Soestdijk, het Stadshart, de Amsterdamse grachten en waar hij allemaal nog meer is aangekomen. Daar zal ik het verder hier niet meer over hebben, maar het smaakte wel.

Nu naar het  thema van de viering van vandaag: EINDE NABIJ? Hebt u misschien, soms, ook het gevoel dat het einde van de tijden nabij is? Coronacrisis, pandemie, vaccinaties, klimaat, persconferenties, kabinetsformatie, Afghanistan, asielzoekers, vluchtelingen, ja, wat al niet meer: je zou het bijna gaan geloven. Er zijn zelfs mensen die het einde al met een bepaalde regelmaat voorspellen! Maar wat moet je je daar dan bij voorstellen? Zegt u het maar. En u hoeft uw  eigen narigheden, teleurstellingen, tegenslagen en verdrietigheden niet eens over te slaan. Persoonlijk ben ik altijd ‘gevoelig’ voor geschiedenis: zoals de loop van de tijden is gegaan en nog gaat. Ik heb hier twee boeken uit mijn boekenkast meegenomen: historische jaartallen over 5000 jaar wereldgeschiedenis in een notendop en als tweede boek de ´slechtste´ mensen aller tijden. Om wat namen te noemen: Nero, Attila de Hun, Ivan IV ‘De Verschrikkelijke’, Raspoetin, Stalin, Hitler, Pol Pot, Idi Amin, Osama Bin Laden, Saddam Hoessein. Ook onze huidige tijd kan heel wat namen noemen, u mag u er aan wagen.

In de beide Bijbellezingen van vandaag wordt ook ingehaakt op verschrikkingen. De eerste lezing gaat in op de jaren 175 tot 164 voor Christus tijdens het verzet van de joodse Makkabeeën tegen de Hellenistische koning Antiochus Epifanes IV. De vervolgingen veroorzaakte een scherpte scheiding tussen enerzijds de wetsgetrouwe joden, van wie velen de marteldood stierven, en anderzijds de Hellenistisch gezinde joden, die sympathiseerden met de politiek van de Seleucidische vorst. Ook Jezus zelf is in het evangelie een kind van zijn tijd, gezien de Romeinse overheersing van toen. Het loog en liegt er allemaal niet om.

Het was  en is van alle tijden, dat gevoel dat het eind van de tijd nabij is. En toch…we zijn er nog steeds. Hoe hebben we het volgehouden en hoe houden we het vol? Als ik de beide lezingen van vandaag goed versta, dan wordt er de wijsheid meegegeven om de tekenen van de tijd proberen te verstaan. Constateer, analyseer en tref  maatregelen, hoe, waar en welke dan ook, om verschrikkingen het hoofd te kunnen bieden. Daar mag je visioenen over en van hebben, Bijbels gezegd apocalyptisch in zijn. De huidige coronamaatregelen van mondkapje op, handen  wassen, anderhalve meter afstand bewaren, thuiswerken, vaccinaties zijn misschien wel lastig en een beperking van de vrijheid, maar ze zijn er toch niet voor niets. Misschien wordt het nooit meer zoals wij gewend waren, normaal dus, maar laten wij de toekomst wel open houden, wat die ook brengen mag. Dat kun je niet alleen, dat zullen we samen moeten doen.

Dit vraagt om geloof daarin, zoals Jezus ons vanuit zijn tijd en voor alle tijden  voorhoudt. Bijbels gezegd worden ons  vandaag woorden toegevoegd als WEES WAAKZAAM. In het Grieks staat er KIJK UIT, zelfs met een uitroepteken. Of het eind van de tijd nabij is, dat zou ik niet weten. Ik maak mij er eigenlijk niet zo druk om en ben er ook niet zo mee bezig. Laten  wij niet alleen bij de dag leven, maar ook naar de dag van morgen, naar de toekomst. Mogen wij, ondanks misschien heel veel, ook persoonlijk, daar in geloven, op hopen en naar best vermogen aan werken. Dan is er nog werk genoeg aan de winkel, denk ik maar zo. 

AMEN