OVERWEGING PASEN : ZONDAG 4 APRIL 2021
– door pastor J. Adolfs

Vooraf:
Ik heb, heel toepasselijk, gisterenmiddag -op paaszaterdag- mijn 2e vaccinatie ontvangen.
Ik kan u, hopelijk, dus niet meer besmetten met corona.
Mogen wij elkaar dan vandaag op deze paasmorgen, symbolisch, wel besmetten met ons geloof, gevoelens en gedachten bij het verhaal van de opstanding van Jezus.

Als wij het verhaal van de opstandig van Jezus uit de dood vandaag horen, kijken wij misschien een beetje moeilijk: het graf kon hem dus niet houden. De steen was weggerold!
U hebt gelijk als u dat abnormaal vindt: een woord wat wij in deze coranatijd meer horen!
Het is toch niet normaal, maar daardoor misschien juist verrassend.
Moeten wij geloven dat een dode levend werd?
Laten wij het verhaal nou eens het verhaal laten, misschien dat dan juist het abnormale ons kan openen voor een verrassing.
In ieder geval wil het paasverhaal ons niet vertellen dat de natuurwetten niet kloppen.
Het wil ons ook geen biologieles geven over de dood, die anders zou zijn dan de biologen vertellen.
Het paasverhaal kan ons blikveld dan misschien wijder maken.
Het opstandingsverhaal is niet normaal: wij hebben gelijk als wij dat vinden.
Juist daardoor kan het verhaal zeggen: En toch!

Ik heb hier een boek met foto’s bij mij: over mijn reis door Israël van zo’n 20 jaar geleden. De Olijfberg, de Via Dolorosa als kruisweg, de grafkerk gebouwd op de plek van de kruisiging, de berg Golgotha, en de tuin waar het graf in de rots is gelegen waar Jezus werd begraven en waar hij uit is opgestaan, verrezen zeggen wij.
Het zijn voor vele bezoekers plaatsen van gebed en overdenking, of het historisch nu allemaal klopt of niet.
Opstaan uit je graf: wij kennen als gelovigen de belofte dat wij ook eens uit ons graf zullen opstaan bij de verrijzenis van de doden.
Wanneer, waar en hoe?

Zo tot de jaren 60 van de vorige eeuw mochten rooms-katholieken alleen maar begraven worden en niet gecremeerd.
In onze tijd is dit drastisch veranderd: met goedkeuring van de paus mag dit nu wel en daar wordt zelfs veel gebruik van gemaakt.
De gedachte hierbij: het lichaam, of het nu begraven of gecremeerd zal worden, zal uiteindelijk vergaan tot stof of as.
Dit zal niet veranderen: een samenvoeging ooit weer eens tot ons lichaam, daar hoeven wij niet in te geloven.
En stel u ook niet voor, dat u op de begraafplaats naast de St. Urbanuskerk zult komen en daar moet ontdekken dat de steen van het graf van onze dierbare zal zijn weggehaald en het graf leeg is: dat levert een politieonderzoek op wegens grafschennis.
Laat onze doden alstublieft met rust. Jan van Rijt zal er niet aan moeten denken!
Maar wat dan?

Mijn lieve vader vroeg mij ooit eens: `Jan, wat betekent dat nu, die opstanding van de doden en een verstaan van de hemel?`
Ik heb hem altijd moeten teleurstellen, want ik zou het ook niet weten.
Zijn reactie was toen: `
Dat valt me nou vies van jou tegen, want jij hebt er toch voor gestudeerd en het heeft ook nog geld gekost.´

Beste lieve mensen: wij zullen het moeten en mogen hebben van geloof en vertrouwen in de woorden van Jezus,
dat de lichamelijke dood niet het einde zal zijn. Ik kan u dit niet bewijzen: het vraagt dus om geloof.
Anders gezegd: dat onze ziel, geest, zal voortleven bij God, waar en hoe dan ook.
Dat noem ik hemel, verrijzenis, eeuwig leven.
En daaraan toevoegend: dat is Gods zorg en daar houd ik Hem aan.
Maar dan zijn wij er nog niet: hiernamaals heeft voor mij tegelijkertijd ook altijd te maken met een hiernumaals.
Wij zijn nu nog hier, dus……

Wat dit betreft heb ik mij als paasboodschap dit jaar laten inspireren door de encycliek van onze huidige paus Franciscus: Laudato Si.
Deze encycliek, een schrijven van de paus aan wie het horen en lezen wil, heeft de naam gekregen van een groene encycliek.
Helemaal in de geest van deze tijd, ook politiek momenteel een heet hangijzer, vraagt hij aandacht voor een samenhang van alle onderdelen van de schepping: klimaat, milieu, natuur, de dierenwereld en de mens die daar zorg en aandacht voor dient te hebben: behoud, bevordering en ontwikkeling.
Hij noemt het zelfs een eenheid: geen scheiding, maar een onderscheid.
Niet voor niets koos hij als paus de naam van Franciscus, naar Franciscus van Assisië, die ons in hierin voorging als patroonheilige van de ecologie.

Deze coronacrisis doet ons bijzonder beseffen hoe kwetsbaar wij zijn, als het gaat om een gezonde samenleving in al haar facetten.
Gelukkig is al gebleken, dat wij door het abnormale van nu heel creatief kunnen zijn:wat de toekomst ons misschien ook nog zal brengen.
Je daarvoor en daarom, symbolisch gezegd, in de geest en naar de inspiratie van Jezus, laten injecteren: mag dat de boodschap van Pasen voor dit jaar zijn: er is werk genoeg aan de winkel!

En toch……!

Ik wens ons hier allen, en ook onze dierbaren, een Zalig en Gezegend Pasen toe.

Vieren!

Amen.