Binnenkort is het Allerzielen: de dag waarop we de overledenen van het afgelopen jaar (of zolang ons hart ons ingeeft) herdenken en door middel van onze gebeden ‘in het licht’ zetten. Voorgangster Margaret Kappers van de Woord- en Gebedsvieringen leverde een aantal mooie teksten aan rondom deze bijzondere dag van gedenken.

Wanneer ik rond Allerheiligen een bloem kom zetten op je graf,
dan zal ik aan je denken en weten dat deze bloem verwelkt,
maar telkens weer nieuw leven zaait.
Laat ze maar zeggen dat de dood het einde is, ík weet
dat onze liefde nooit kan vergaan, want een liefde die ooit
eindigt, is nooit echt begonnen.
Ik zal dan in de wintertijd de kou van het gemis ervaren.
Goddank zal het haardvuur in die stilte van mijn bidden,
wenen en mij de herinnering openbaren,
dat je liefde nog steeds leeft, ook al nam de dood je mee.
Aanvaarden wat pijn doet, er doorheen groeien zónder van binnen dood te gaan,
en een dankbare herinnering overhouden om verder mee te leven.
Het is gaan van ‘hard’ naar ‘mild’ en daardoor andere mensen heel nabij komen.
De mist van Allerzielen laat wat weemoed na.
Hij heeft je pijn begraven, niet je vragen.
Want in de schemerige mist van het niet-weten, rijzen de verste verlangens.

Pasklare antwoorden in zakformaat bestaan gelukkig niet.
“Wat je diep aangrijpt, heeft altijd zin en zal uiteindelijk zijn vruchten dragen”.
Daaraan denk ik, als de mist over de graven van Allerzielen zweeft en
Mensen gewagen van ‘ de laatste vragen ‘……..
Karel Staes

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is images.png

Ze hebben gezocht naar zin en toekomst.
Net als wij wilden ze het goede voor mens en wereld.
Misschien hebben ze zich wat meer ingezet voor hun ideaal van liefde en vrede.
Misschien hadden ze net wat meer kracht of net wat meer wat inzet.
En toch waren zij ook mensen, die net als wij, aan het leven hebben geleden.
Ze hebben gezien dat hun ideaal groter was dan henzelf.
Ze kenden de pijn van de weerbarstigheid van mensen om hen heen.
Ze hadden te lijden onder tegenwerking en vaak werden ze niet begrepen.
Juist om dat alles zijn ze voor ons een voorbeeld.
Ze gaan met ons mee door het dal van onze mislukkingen.
Maar ze gaan ons ook voor, waar wij blijven streven
naar een goede en gelukkige samenleving.
Ze willen niets meer en niets minder dan ons zeggen, dat wij ook heiligen mogen zijn:
Mensen die heil brengen in Jezus’ naam.
Zij zijn ons voorgegaan in leven en in dood.
Nu leven ze in het licht van God.
Ze nodigen ons uit om hen te volgen in goed en in kwade dagen.
Wim Holterman osfs

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is images.png

Er zijn mensen met tijd, mensen zonder tijd en mensen, die de tijd vergeten.
We hebben allemaal een tijd: een tijd om te leven, een tijd om tijd te maken
en een tijd om tijd te nemen.
Sommige mensen zijn tijdloos.
Ze lijken als mens wel zo goed bezig, dat zij de tijd overstijgen.
Hun tijdelijk bestaan grenst aan heiligheid.
Als goedheid tijd heeft gekregen om zich te ontwikkelen in het leven,
dan neemt dat leven iedere mens met zich mee op zijn eigen tijd,
naar een wereld vol eeuwige goedheid.
Daar bestaat geen tijd.
Daar zal men genieten van Gods goedheid, in eeuwigheid.
En op Gods goedheid en eeuwige heiligheid past geen enkele tijd.
Pastonet.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is images.png

Er is en huis voor ieder mens, een huis, dat ‘ hemel ‘ heet of ‘eeuwigheid’.
En wand voor wand heeft God dat huis bij voorbaat al bekleed
met paarlemoeren vreugden, met heilige mensen.
Als wij eens dankbaar konden zijn. Vandaag al, om het licht, dat wazig,
maar in hoop gehuld, het heerlijk vergezicht.
Gelukkig, die hongeren naar gerechtigheid, geen leugen toelaten in hun hart
en het vooral opnemen voor de weerloze en armen,
want aan hun diepste verlangens zal God vervulling geven.
Gelukkig de barmhartigen, die zich laten raken door het verdriet van anderen
en de pijn helen, van wie door hardheid werd gewond,
want God zal hun barmhartig zijn.
Gelukkig de zuiveren van hart, die niet leven voor de schone schijn,
maar hun hart gericht houden op de echte dingen van het leven,
want eenmaal zullen zij God zien van aangezicht tot aangezicht.
Gelukkig zij, die de vrede van hun hart naar anderen brengen,
want God draag zorg voor hen, zoals een vader voor zijn kinderen.
Gelukkig zij, die het lijden voor gerechtigheid niet laf ontlopen,
aar het tot het einde toe moedig dragen, want zij werken mee aan Gods droom
over de wereld.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is images.png