Geloven……… soms even niet

Tijdens Heel Amstelland Zingt op zondag 28 april hield Margaret Kappers onderstaande korte gedacht. Daar ging aan vooraf de lezing uit het Heilig Evangelie volgens Johannes 20: 19-31.

Mens zijn

Ik ben een mens, enthousiast en nuchter, vol geloof en ongeloof tegelijk. Ik stel lastige vragen, ik pieker over ‘wat er niet is’, wat voorbij is en niet terugkomt………. Ik ben een mens en soms een eeuwige twijfelaar, omdat alles ineens mislukt, en ik me in de kou voel staan. Geloven is ook steeds zo’n sprong in het duister, niet zien en toch geloven horen we in het evangelie, maar wat is echt geloven eigenlijk?

Verdriet

Vaak sta ik er ontredderd bij, omdat een kind sterft, een jong mens verongelukt……. Ik zie het verdriet van zoveel mensen, mensen, die verkommeren achter gesloten deuren en ramen. Eenzaam op kleine kamertjes in de grote stad……… Ze zeggen wel, dat Hij leeft, maar ik wil het eerst zien. Maar wat is geloven eigenlijk? Toch wil ik de uitdaging en de daarbij behorende verantwoordelijkheid om te geloven aangaan.

Geloof jij in mij?

Als we tegen iemand zeggen “Ik geloof je”, dan betekent dat, ik neem je woorden voor waar aan. Als ik tegen iemand zeg “Ik geloof in jou ”dan gaat dit veel verder dan aanvaarden in woorden, je schenkt je vertrouwen aan heel die mens, het vraagt, dat je die ander goed kent. In mensen geloven, dat is al een hele grote opgave, die vaak helaas te moeilijk blijkt te zijn, maar het is nog een nog veel moeilijker opgave als het gaat om geloven in God, en geloven in Jezus Christus. Hier is het echt: niet zien en toch geloven.

Je moet vragen hebben

Om te geloven in God, in Jezus Christus, moet je hen kennen en hier ligt een probleem, omdat ons kennen zo beperkt is. Ook al weten we een heleboel geloofswaarheden, daarmee zijn we nog lang niet toe aan echt kennen, echt geloven. Maar dat is niet erg, geloven is een groeiproces, er mag/moet ook ruimte zijn voor twijfel. Twijfels durven hebben is misschien het moeilijkste deel van geloven. Maar wie geen vragen heeft, die zoekt niet, en wie niet zoekt, die vindt niet, die vindt geen God om in te geloven, geen Jezus na te volgen.

De stap durven zetten

Hoewel de mensen destijds uit het evangelieverhaal van vandaag bang waren voor de consequenties, die het belijden van hun geloof met zich mee zou kunnen brengen, konden velen zich toch ertoe zetten die geloofsstap te nemen. Het ging niet om Petrus, Johannes of Thomas, maar om degene over wie zij het hadden: Jezus Christus.

Laat maar en zien dan…

En zo is het ook in onze tijd: niet de brenger van de blijde boodschap staat centraal in deze viering, maar de Heer zelf. En dan niet zozeer eerst zien, dan geloven, maar meer van “Laat maar eens zien dan, kom maar op met je visie of wat er dan ook in het spel is. Wonderen kunnen in heel kleine dingen zitten, maar ook op groter formaat voorvallen.

Een perspectief op eeuwig leven

Laat je iedere dag in verwondering beginnen, laten we geloven, dat alles goed gaat komen met ons, ondanks, dat we, weet ik wat mee mogen dragen aan zorgen en vragen. Uiteindelijk brengt het ons verzoening en vrede en perspectief op eeuwig leven, met Christus, hier in ons midden.

Margaret Kappers