201311071053-1_paus-omarmt-man-met-zeldzame-huidziekte

Bent u wel eens ergens van ‘in de ban’? Dit kunnen personen, situaties of gebeurtenissen zijn. Je bent daarin of daardoor bijzonder geïnteresseerd of geboeid geraakt.

Enige weken geleden was er een serie  televisie-uitzendingen onder de titel: In de ban van de paus. Andries Knevel  belichtte hierin de persoon van de huidige paus Franciscus. In een aantal interviews met min of meer bekende personen werd de ‘stijl’ van deze paus naar voren gebracht. Jorge Mario Bergoglio werd als aartsbisschop van Buenos Aires (Argentinië) op 13 maart 2013 als 266ste opvolger van de apostel Petrus tot paus gekozen. Zijn entree was verrassend: hij begroette, als nieuw gekozen paus, de wereld met een spontaan ‘buona sera’, ofwel ‘goedenavond’. Maar er was nog veel meer, waarvan men in de ban kon raken.

Allereerst gaf hij er de voorkeur aan om te wonen in het gastenverblijf Santa Marta, omdat hij zich daar vrij voelde. Ook gebruikt hij de maaltijden in de eetzaal en eet met het personeel. Hij voelt zich hierdoor minder in een gouden kooi. ‘Wel’, zo zegt hij, ‘mis ik de straat’. Zijn naamgever Franciscus van Assisi koos voor een radicale armoede en verkocht zelfs zijn evangelieboek. De rijkdommen van het Vaticaan roepen natuurlijk, in die zin, ook verwachtingen op. Paus Franciscus geeft als reactie hierop, dat de kerk veel onroerend goed bezit, maar dat dit gebruikt wordt om de structuur van de kerk in stand te houden en om veel goede werken te doen in landen waar dat nodig is: ziekenhuizen, scholen.

Als gezagdrager (hoofd van de r.-k. kerk) is hij bijzonder duidelijk in zijn optreden. In een kersttoespraak tot de leden van de curie (uitvoerders van het beleid) waarschuwde hij  bijvoorbeeld voor de verleiding van corruptie en misbruik van status. Dit kon menigeen ter harte nemen! Ook is hij duidelijk met betrekking tot de seksuele misdrijven in de kerk: aandacht voor de slachtoffers en ‘uitzetting’ van de daders. De paus schuwt de contacten niet met wereldleiders als Obama en Poetin. Zijn invloed op een verandering in de relatie tussen de V.S. en Cuba mag niet onderschat worden. Daarnaast heeft hij in een encycliek ‘Laudato Si’ aandacht gevraagd en zorg geuit met betrekking tot duurzaamheid, klimaat en energie. De uitspraak van hem, ‘Ik zou graag een wereld zonder armen zien. Daar moeten we voor vechten’, valt ook niet tegen te spreken. Zijn bezoek aan vluchtelingen op Lampedusa en het meenemen van drie Syrische gezinnen vanuit Griekenland naar Rome om hen onderdak te verlenen is ook niet onopgemerkt gebleven. In oktober 2015 gaf hij een interview aan de Nederlandse Straatkrant: in winkelcentra was dit blad overal verkrijgbaar. Ik ben nog in het bezit van deze uitgave.

Reacties op de stijl van deze  paus zijn er natuurlijk ook. Aan het ‘zure’ commentaar van priester Antoine Bodar heb ik mij geërgerd. Uitspraken van de ambassadeur bij de H. Stoel  prins Jaime de Bourbon Parma (zoon van prinses Irene) en van Emile Roemer de fractieleider de SP in de Tweede Kamer hebben mij getroffen. Natuurlijk kan deze paus ‘geen ijzer met handen breken’ en blijven sommige hete hangijzers, zeker voorlopig, bij het oude. Ook zullen de kerken niet vollopen. Maar in deze woelige tijd is paus Franciscus een verademing.

In ieder geval ben ik ‘in de ban van de paus’ geraakt. U (misschien) ook?!

Pastor J. Adolfs