St. urbanuskerk Bovenkerk - deken en pastoor Eugène Jongerden

Edwin Barentsen heeft via een mailwisseling een interview gehouden met deken-pastoor Eugène Jongerden over zijn ervaringen in de beginperiode van de corona-crisis. Want je bent als pastoor beperkt vanwege allerlei maatregelen en toch wil je er voor mensen zijn. Hoe werkt dat als je pastoor bent? Leest u mee?

Van de ene op de andere dag werd u beperkt in het houden van vieringen. Wat deed dat met uw agenda?
“Mijn agenda is minder gevuld met fysieke bijeenkomsten zoals werkgroep- bijeenkomsten van vrijwilligers. Aan de andere kant is het drukker geworden met ziekenhuisbezoekjes en dit kost ook meer tijd, omdat je daar ook weer een protocol voor moet doorlopen. Als ik bij iemand geweest ben op een corona-afdeling ga ik meteen naar huis, moet ik mij douchen en weer schone kleren aantrekken. Dat is mij zo geadviseerd en daar houd ik mij dus ook aan. Daarnaast gaat het bestuurlijke werk gewoon door, de herbouw van de St. Urbanuskerk Bovenkerk is begonnen, dat vraagt ook weer om overleg, kortom iedere dag is nog steeds goed gevuld maar wel anders.”

Hoe zullen in de toekomst de vieringen bezocht kunnen gaan worden?
“Voorlopig ligt alles tot 1 juni stil qua kerkelijke vieringen op de locaties. Achter de schermen zijn wij nu per locatie aan het bekijken hoeveel bezoekers er nog in een kerkelijk gebouw passen wanneer wij rekening moeten houden met de 1.5 meter afstand. Dit moet vastgelegd worden in een protocol om vervolgens weer toestemming te krijgen om open te kunnen gaan.”

Welke ervaringen heeft u met ziekenbezoek aan parochianen?
“Inderdaad doe ik verschillende ervaringen op ten aanzien van ziekte, lijden en sterven. Ik ben een paar keer in Ziekenhuis Amstelland geweest, in het VU ziekenhuis en in verzorgingstehuis Vreugdehof waar een corona-afdeling gemaakt is. Je komt dan op de afdeling met mensen in gesprek. Je zit dan naast iemand en bent gekleed in een warm pak en met mondkapje. Dat maakt het contact niet altijd gemakkelijk. De zegenbede wordt zeer op prijs gesteld.
De eerste tijd mocht niemand bij een zieke op bezoek, nu is dat volgens mij iets versoepeld en mag er één familielid aanwezig zijn op een corona-afdeling. Overigens veranderen die procedures steeds en ook per locatie, zo heb ik verschillende keren meegemaakt.
Ik moet echt gevraagd worden om bij iemand te komen, helaas mag ik niet zomaar spontaan bij iemand op bezoek.

Hoe zijn uw ervaring met het overlijden van parochianen?
“Ook bij uitvaarten merk ik best verschil qua hantering van de regels. Werd er in het begin echt gehouden aan de 20 minuten-uitvaart regel, inmiddels gaan we daar iets soepeler mee om en is dit nu vaak 40 minuten. Het zijn dan woord- en gebedsdiensten en ik mag dus geen communie uitreiken volgens de regels van het RIVM. Wat ik echt heel naar vind voor de families is de beperking van maximaal 25 tot 30 personen bij een uitvaart. Gelukkig is het streamen van uitvaarten goed mogelijk en dat gebeurt ook veel. Kortom het pastorale werk is enerzijds op afstand gekomen, anderzijds wanneer je gesprekken hebt, dan gaat het wel ergens over, veel meer de diepte in.”

Hoe zijn uw ervaringen met het afleggen van huisbezoeken?
“Huisbezoeken doe ik zelf liever niet, immers ik kan zelf ook drager zijn van het virus zonder dat ik dat weet. Dat is nu de onzekere factor van dit virus, hoe lastig dit ook is. Daarvoor in de plaats is er dus het telefonisch contact.”

Zijn er opmerkelijke initiatieven geweest, die u persoonlijk aanspreken?
“Wat ik erg leuk vind is hoe de begeleiders van het project van de eerste communie zelf via de digitale weg de kinderen weten te bereiken. We gaan bekijken wanneer de viering van de eerste communie live door kan gaan.
Ik heb begrepen van collega diaken Paul Koopman dat hij via de e-mail voor zijn cursisten van de bijbelstudie teksten verspreid, waarop ook weer per mail gereageerd wordt door de de cursisten.
Wat ook een leuk initiatief is, is de wekelijkse zondagsviering op RTV Amstelveen (Ziggo kanaal 22 of YouTube). We krijgen daar zeer goede en positieve reacties op en het wordt zeer gewaardeerd. Ik krijg ook reacties van mensen buiten de parochie, ook wel van mensen die niet bij een kerk behoren, maar toch geraakt worden. Misschien is dit wel een modernere manier van missioneren?”

Welke initiatieven kunnen de parochianen zelf doen?
“Blijf elkaar via de telefoon of met videobellen opzoeken en wees er voor de ander.”

Wat zou u de parochianen willen aanbieden?
“Als parochianen behoefte hebben aan een pastoraal gesprek, dan geef ik daar graag gehoor aan. Ik ben gemakkelijk te bereiken onder telefoonnummer 06-51265724.
De torenkapel is iedere dag open voor het aansteken van een kaars en het schrijven van een intentie. Wanneer ik privé de mis vier, gedenk ik de intenties opgeschreven in het intentieboek.”