– Overweging zondag 27-02-2022, carnavalszondag, door pastor Adolfs

EVANGELIE: LUCAS 6, 41-42 

Dit is het thema van deze zondagmorgen: MASKER OP-MASKER AF!  

Hoe dubbelzinnig klinkt sinds deze week de uitdrukking. Uiteraard bent u op de hoogte van de Russische militaire invasie in Oekraïne. President Poetin heeft dus zijn masker afgezet, met alle gevolgen van dien. Oekraïne: een land iets groter dan Frankrijk met 44 miljoen inwoners. De ramp is niet te overzien: doden, gewonden, vluchtelingen, verwoestingen en een aanval op de soevereiniteit van deze staat. Wat zullen de verdere gevolgen zijn? De westerse wereld (Verenigde Staten van Amerika, de EU) en vele andere landen hebben al gereageerd met veelal financiële maatregelen. 

Vandaag is het ook van oudsher carnavalszondag: het begin van drie dagen feest voorafgaand aan Aswoensdag, het begin van de veertigdagentijd op weg naar het feest van Pasen. Ondanks de problemen rondom de corona en nu de versoepelingen zal het feest vooral gevierd worden in het zuiden van ons land. Ook daar zal sprake zijn van MASKER OP-MASKER AF! Maar geldt dit niet op z’n tijd voor ons allemaal? Maar dan wel graag in positieve zin. 

Hier naast mij ziet u een gemaskerde persoon: aanschouwelijk onderwijs dus! 

MASKER OP: dit kan soms geen kwaad. Je wordt dan teruggeworpen op jezelf om in te zien en te ervaren wie je bent, waar jouw talenten liggen, maar ook jouw beperkingen. Om dan, waar mogelijk en wenselijk, deze te bevestigen, te verbeteren en in te zetten, vooral ten bate van een ander en zo ook van jezelf. 

MASKER AF: de tekst op de voorzijde van onze liturgie zegt het heel pakkend ‘Wanneer de maskers vallen, leer je aan elk persoon de waarde te geven die hij verdient’. Aan het slot van deze viering zal onze gemaskerde persoon dan ook het masker afzetten. Mag het voorafgaande ons tot nadenken stemmen en hopelijk tot daden. 

Het evangelie vandaag op carnavalszondag zegt bij monde van Jezus ook ‘Waarom kijkt ge naar de splinter in het oog van uw broeder en waarom slaat ge geen acht op de balk in uw eigen oog?’ Om deze tekst wat meer in het oog te hebben, ligt hier op tafel een splinter en een balk. Want laten wij eerlijk zijn: hoe snel zijn wij niet geneigd om naar een ander te wijzen, maar zelf niet in de spiegel te kijken? Ons oordeel hebben wij zo gauw klaar. Ik herinner mij nog altijd uit mijn jeugd, dat ik nogal eens met mijn wijsvinger naar een ander wees: hij, zij! Mijn moeder reageerde dan met ‘kijk naar je eigen’. Over een les gesproken! 

Carnaval komt van ‘carnem levare’: wegnemen van het vlees. Ook ‘carne vale’ wordt nogal eens gebruikt: vaarwel aan het vlees. Ongetwijfeld weten de wat ouderen onder ons nog van de zogeheten veertigdagentijd: van Aswoensdag tot paaszaterdag om twaalf uur ‘s middags. Er waren vastgestelde voorschriften om je te beperken in eten, roken, drinken en bepaalde genotsartikelen. Als kind deden wij daaraan mee door niet te snoepen: het vastentrommeltje hier op tafel is nog altijd een herinnering. 

Vasten en onthouden wordt als zodanig niet meer zo gepraktiseerd, maar wij zijn toch nog wel zo creatief om ons te beperken als het gaat om een overvloed van bepaalde zaken. Wie daar dan beter van wordt? Hopelijk wijzelf in houding en gedrag, maar ook kennen wij de zogeheten jaarlijkse Vastenactie. Landelijk of per regio kunnen wij een financiële bijdrage geven voor steun aan mensen die dit best kunnen gebruiken. Noem het ontwikkelingshulp in wat voor zin ook! 

Tot slot nog even terug naar de invasie door Rusland in Oekraïne. Elke zondagmorgen, terwijl wij hier vieren, komen veel kinderen naar een zaal hier achter om les te krijgen, zodat zij de Nederlandse taal beter leren verstaan en spreken. Dit zijn kinderen uit Oekraïne! Zij worden gebracht door hun vader of moeder. Vandaag niet, omdat het nog voorjaarsvakantie is. Veel vaders van deze kinderen hebben misschien de intentie om terug te keren naar Oekraïne om zich, misschien zelfs gewapend, in te zetten voor de beveiliging en vrede van hun vaderland. Stellen wij ons deze situatie eens voor! 

Wat kunnen wij doen? Minstens er blijk van geven dan wij ons betrokken voelen bij diegenen, die de inval in Oekraïne aan het hart gaat, hoe dan ook. Daarnaast is er ook een financiële mogelijkheid door het storten van een bijdrage aan het Rode Kruis en dan vooral op dit moment voor de vele chauffeurs uit Oekraïne, die in Nederland verblijven vanwege hun werk. Zij zijn momenteel ver van huis en haard en kunnen niet terug naar hun land. 

Al kost de huidige situatie (de hoge de prijzen van gas, energie en benzine) ons ook pijn: mogen wij ons masker durven afzetten en laten zien wie wij zijn! 

Sterkte, wijsheid en dadenkracht gewenst! 

AMEN. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.