• door Els Rentenaar

Net over de drempel van het nieuwe jaar is het altijd een moment van terugkijken, maar vooral ook van vooruitkijken. Dit is de tijd van het jaar waarin we dikwijls tot zelfreflectie komen. Om alles wat ons om de een of andere reden niet aan onszelf bevalt weg te wensen, of dat wat we willen zijn juist erbij te wensen. Met een fris nieuw kalenderblad kijken we automatisch vooruit, maken we nieuwe plannen. 

Nieuwe kansen

Of we nu aan iets nieuws beginnen of een ingeslagen weg vervolgen, het is in ieder geval een nieuw jaar met hopelijk nieuwe kansen. We zijn dan als vanzelf weer hoopvol. Hopende op nieuwe mogelijkheden en soms, heel ambitieus, op het mogen worden van een betere versie van onszelf. Ons verleden heeft ons gemaakt tot wat we nu geworden zijn, maar de toekomst maakt uit wat we uiteindelijk zullen worden. Daarom is het misschien goed om niet telkens eenzelfde rondje te lopen, maar je af te vragen welk ideaal, welk plan je werkelijk volgt en welk doel je nastreeft. Wat brengt jou werkelijk in beweging, dit nieuwe jaar? En wat heb je daar zelf aan bij te dragen? Een mens is gemaakt om te creëren, want als je er niets mee doet, dan wonen plannen alleen maar in je hoofd. Je hebt niet voor niets unieke talenten meegekregen…

Goede voornemens?

En óf je maakt ze, óf je maakt ze niet, maar statistisch gezien hou je ze niet lang vol wanneer je ze hebt gemaakt: goede voornemens. Goede voornemens blijven doorgaans niet lang hangen. Ervaring leert dat het doorgaans eigenlijk oude voornemens waren, die gerecycled zijn. Want heeft een nieuw jaar ook niet iets van weer optellen van wat we aan het eind weer aftellen? Een voltooid rondje om dan vervolgens weer aan een nieuwe te beginnen, om opnieuw 365 dagen af te kunnen kruisen, scheuren of door te kunnen halen? Of brengt het ons daadwerkelijk iets nieuws, is het een weg die alleen maar vooruit gaat in de tijd en nooit achteruit? We hebben weer een heel nieuw jaar om daarover na te denken!

Het werkt alleen als je dingen doet vanuit authenticiteit. Als je je iets ‘eigen’ weet te maken, volgt de invulling van de intentie vanzelf. Het moet vooral niet te ver van je af staan, want dat werkt niet. Goede voornemens mogen geen verre of vage wensen blijven; het vraagt om een aanpassing van je houding en je levensstijl. Het helpt om jezelf vanuit die gewenste situatie te visualiseren, want dat maakt het makkelijker om dat toekomstbeeld te kunnen concretiseren. Als je die oude plannen die je allang eens waar wilde maken, die droom die je wilde vervullen nu écht gaat verwezenlijken, dan kun je worden wie en wat je eigenlijk allang wilde worden. 

Intenties

Zo werkt het met een goed voornemen: het is niet een wens die aan onze buitenkant blijft kleven, zoals een post-it aan de koelkastdeur. Als we het ons ´eigen´ weten te maken, krijgt het een andere lading. Dan wordt het een intentie, een manier van doen. En als een handeling deel uitmaakt van ons vaste patroon, dan ligt het niet meer buiten onszelf, maar in onszelf. Dat maakt een intentie tot iets meer dan die notitie die we weggooien zodra we vergeten erin te investeren. Zodra iets een intentie is geworden, dan kost het geen moeite meer. Ieder met een kerkelijke achtergrond, kent vast ook de spirituele betekenis van een intentie. Dan krijgt de gedachte of hartenwens door de kracht van gebed een diepere lading: van hoop en vertrouwen. Zie die goede voornemens dus vooral ´eigen’ te maken en ze willen vanzelf niet meer bij je weg!

Dus goede voornemens? Nee, dan toch misschien liever een paar intenties. En plannen! En hoop op nieuwe kansen. Dat wens ik u allen van harte toe.