St. Urbanuskerk Bovenkerk - Pastoor Eugène Jongerden

Tijdens de eucharistieviering met het koor Aurora op 14 oktober hield pastoor Eugène Jongerden onderstaande overweging met als thema: Onkruid vergaat niet. Daar gingen aan vooraf de lezingen uit:

  1. Eerste lezing Wijsheid 7: 7-11
  2. Heilig Evangelie lezing Marcus 10, 17-30  of 17-27

Onkruid vergaat niet

Die rijke jongeman uit de lezing, dat zijn wij allemaal! Niemand van ons zal zomaar van zichzelf zeggen dat hij/zij rijk is, maar zijn we het niet? We hebben eerlijk en spaarzaam geleefd, we hebben niet gebrast en verkwist, we hebben niet bedrogen en gestolen, integendeel, we hebben ons best gedaan en rechtvaardig gewerkt. Nu zitten we er zo goed voor dat we ons geen zorgen hoeven te maken over voeding, kleding, over onderdak en opvang. We hebben een maatschappelijk systeem opgebouwd dat ons in ziekte en gezondheid bijstaat. We zijn rijk en zijn trots dat we het zijn.

Maar wat is rijk zijn in de ogen van Jezus?

Wat Jezus als rijkdom ziet, wordt duidelijk uit wat de jongeman van zichzelf zegt: Ik heb de geboden al vanaf mijn jeugd onderhouden. Dat is mijn rijkdom. En mijn trots. En toch ben ik niet voldaan, toch is er iets dat mij ontbreekt. Daarom kom ik naar u en vraag u, Jezus, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?

Je bent wat je hebt….

Het bezit van de man is zijn tevredenheid en zijn trots op wat hij gepresteerd heeft en dat hij nu een eerbaar en welgesteld man is. Al de geboden van Mozes onderhoudt hij nauwgezet. Zijn plichten vervult hij trouw. Hij spant zich in om een perfecte mens te zijn naar de geldende voorschriften. Dat geeft hem aanzien bij de mensen en vooral bij zichzelf. Hij is een man waarop niets op aan te merken valt, het gaat hem goed: iedereen kan het zien. Dat is zijn rijkdom. En die moet hij, volgens Jezus, achter zich laten.

Als je God centraal stelt!

Zomaar achter je laten? Dat kan op verschillende manieren. Je dacht het goed voor elkaar te hebben en dan wordt je zomaar opeens overvallen door het noodlot en of een ziekte, en dan zie je vaak in, de betrekkelijkheid van de dingen. Je moet alles loslaten. Wanneer je dan toch beter mag worden of toch door die ellendige noodlottige situatie heen komt je je vaker sterker en geestelijk rijker voelt. Je hebt de andere kant ervaren.

Als de rijkdom in stenen plots wegvalt…

De betrekkelijkheid van dingen hebben wij ook als geloofsgemeenschap ervaren, onze mooie Urbanuskerk zomaar verwoest door brand. Generaties van mensen zijn ons voorgegaan in geloof en leven in die kerk. Veel herinneringen worden gedeeld. Maar wat een rijkdom te ervaren hoeveel mensen er met ons meeleven. Zelfs deze week kreeg ik nog een telefoontje uit mijn vorige parochie in Hoorn, als je mensen nodig hebt om mee te helpen geef dan maar een seintje. Zo lief. Of ik denk aan David, die jongen van 8 jaar die twee weken geleden uit Almere kwam tijdens de kinderviering 144 euro kwam hij brengen en ons dat overhandigde. Dat zijn van die kleine gebaren die groot zijn. Geestelijk rijk maakt.

Door gaan, onkruid vergaat niet

We gaan door, we gaan verder, onkruid vergaat niet. We hebben mogen ervaren hoe wij samen sterk kunnen zijn en we samen onze schouders er onder moeten zetten, ook dat maakt geestelijk rijk. Dan maakt het niet meer uit van welke gemeenschap je voortkwam van de H. Geest of Urbanus, samen gaan wij weer een nieuwe periode in. We moeten dat verleden weer achter ons laten er niet aan vast blijven zitten om verder te kunnen. Fijn dat we weer een plek hebben in onze pastorie, met het secretariaat en de werkgroepen bijeenkomsten. Het is allemaal anders geworden en toch we gaan verder. Blijft niet staren op wat vroeger was, sta niet stil in het verleden. Ga iets nieuws beginnen. Het is al begonnen merk je het niet. Aloude woorden van de profeet Jesaja.

God is er en wacht op je

Zo mogen ook wij allen geestelijk rijk zijn, wanneer wij ons kunnen toevertrouwen aan die God die altijd met ons is. Ik ben er.

Amen.