– door Els Rentenaar

Vandaag is het Palmpasen en het begin van de ‘Goede Week’.
Palmpasen: het herdenken van de intocht van Jezus in de stad Jeruzalem. Het volk dat was toegestroomd zwaaide Hem toe met palmtakken, zoals men tegenwoordig met vlaggetjes zwaait op koningsdag. De palmpaasstok is daarvan een afgeleide.

Het gerucht van Jezus’ komst naar Jeruzalem had door de stad gegonsd. Jezus: de gedreven man uit het plaatsje Galilea, die over God sprak alsof Hij over een vader sprak. De man die mensen niet opnam naar maatschappelijke maat, die niet oordeelde of veroordeelde, maar die de schoonheid zag in ieder mens. Hij wist het woord van God onder de mensen te brengen door het verstaanbaar te maken. Maar Hij deed méér waardoor de mensen Hem toejuichten, toen Hij Jeruzalem binnenkwam: de kracht van zijn handen genas.

Ook had Hij iets weg van een rebel. Hij was niet bang om tegen de gevestigde orde in het verweer te komen. Je moest maar durven! Het gaf de onderdrukten in de stad nieuwe hoop. Mensen dromden samen in de straten om Hem te kunnen zien en juichten Hem wuivend met palmtakken toe. Alsof ze een koning binnenhaalden. Een koning op een ezeltje. Een ongewoon gewone man. Je zal er maar bij geweest zijn, in die dagen. Hij sprak een boodschap over liefde en over het eeuwig leven. En is dat niet iets wat we allemaal wel wensen?

Hoe zou dat toen gegaan zijn, als je erbij geweest was? En nu? Waar lopen wij nog warm voor? Wie halen wij juichend binnen? Wie volgen wij, omdat diegene ons zo weet te inspireren?
Massaal een popidool toejuichen tijdens een muziekfestival, of in drommen samenkomen in de straten van de stad is in deze tijd van het coronavirus behoorlijk aan banden gelegd. Wie is nu ‘de koning’ en wie de ezel? Maar dankzij de social media hebben we van iedereen en van onszelf binnen een mum ‘vrienden’ en ´volgers´ gemaakt en een uitnodiging voor een online-event is zó verstuurd. In plaats van palmtakken zwaaien we nu met onze mobieltjes om te volgen wie we willen volgen. Hoe zorgen we ervoor dat we tussen al die impulsen aan informatie de ware Boodschap nog verstaan? Een boodschap is tegenwoordig gemakkelijk verkeerd uitgelegd of wordt niet begrepen, dus hoe weet je nog of de intentie van een boodschap zuiver is?

Er is haast geen voorbeeld waaruit dat duidelijker blijkt dan uit het lijdensverhaal van Jezus. We weten dat het verhaal nog niet ‘klaar’ was met Palmpasen. En de boodschap begrijpen is moelijk zolang we denken dat deze gebroken wereld waarin wij leven het enige is dat we ooit zullen krijgen…

Vandaag de dag kunnen we Hem nog steeds vol vertrouwen binnenhalen. Het vraagt van ons om op het Goede Nieuws te blijven vertrouwen – en dat lees je nu eenmaal zelden in het nieuws. En zolang we in het Goede Nieuws durven te geloven, zullen we ook de hoop niet verliezen.

Koningen en ezels; ze leven nog steeds bij de perceptie van het volk… Wie je ook volgt: volg vooral de stem van je hart. Dan hoor je vanzelf zuivere waarheid spreken. En durf te staan voor waar je in gelooft. Want het verhaal gaat door… Wie volg jij?