maandag 30 november

Jezus roept ons op om Hem te volgen. Dat klinkt nogal abstract en tegelijk is het een vertrouwde boodschap, die we al veel vaker hebben gehoord. Maar hoe concreet was dat niet voor de leerlingen, die plots alles uit hun handen lieten vallen in de volle overtuiging dat ze vooral gehoor moesten geven aan zijn oproep. Was dat op zich niet al een wonder? Want wie zou zoiets nou doen?

Hoe abstract die oproep aan de leerlingen toen ook geweest was: ze gaven er gehoor aan. Dat getuigt van een rotsvast vertrouwen dat zij in Hem hadden, omdat ze voelden dat ze Hem op zijn woord konden geloven. En vandaag de dag wordt van ons gevraagd om hetzelfde te doen…


Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 4,18-22. 

Toen Jezus zich eens bij het meer van Galilea ophield, zag Hij twee broers, Simon die Petrus wordt genoemd en diens broer Andreas. Zij waren bezig het net uit te werpen in het meer; het waren namelijk vissers. Hij sprak tot hen: ‘Komt, volgt Mij; Ik zal u vissers van mensen maken.’ Terstond lieten zij hun netten in de steek en volgden Hem. Iets verder zag Hij nog twee broers, Jakobus, de zoon van Zebedeüs, en diens broer Johannes; met hun vader Zebedeüs waren zij in de boot de netten aan het klaarmaken. Hij riep hen, en onmiddellijk lieten zij de boot en hun vader achter en volgden Hem. 

Bijdrage van de webmaster

Vanaf gisteren ‘mag’ het: elke dag een deurtje van de adventskalender openen en je laten verrassen met wat erachter zit. Ze bestaan in talloze soorten en maten: van traditionele adventskalenders met van die kleine chocolaatjes erin, tot de adventskaarsen die ik uit mijn jeugd ken, waarbij je iedere dag een streepje van de kaars verder liet wegbranden tot op het laatst op kerstavond er nog maar een klein stompje over was. Maar tegenwoordig zijn er net zo makkelijk van die hele decadente adventskalenders van een bekend parfumeriemerk, groot en luxe, zelfs met lichtjes erin. Of van juweliers met zelfs kleine sieraden verstopt achter de deurtjes. En wat te denken van de zogeheten kraskalenders, waarbij je kans maakt op grote geldprijzen! Waar zien we dan eigenlijk precies naar uit? 

We tellen af naar Kerstmis. En we hebben nog maar net de grote uitverkopen onder de noemer ‘Black Friday’ achter de rug; de tijd waarin men koopjesjagen tot een kunst verheven heeft. Toch voelt dat wat onbehaaglijk. Bevalt het wel, al die luxe? Willen we zo wel aftellen? De adventstijd is wat mij betreft toch eerder een tijd van optellen, van vooruit zien in de hoop en verwachting van een betere tijd die komen zal; meer nog dan door een oud verhaal achteromzien, naar een tijd die ver achter ons ligt. Schuilt de hoop op betere tijden eigenlijk wel in het verleden?  

Wie het nieuws volgt, kent de uitspraak dat de toekomst alleen beter wordt als we leren van onze fouten… Dus nee, van achterom kijken worden we niet veel wijzer, tenzij we ervan leren natuurlijk. En dan biedt de geschiedenis voldoende voorbeelden dat het in het verleden dikwijls slecht is afgelopen, met dictators, met collectieve discriminatie, met mensen die zich beter achten dan hun naaste en zich ten koste van de ander hebben willen verrijken.  

We hebben het doorgaans nog nooit zo goed gehad als nu, de mens wordt ouder dan ooit tevoren en leeft over het algemeen welvarender dan ooit. Moeten we er dan juist niet voor zorgen dat die lijn zich voortzet en dat het in de toekomst nog beter gaat? Tenslotte is evolutie een weg vooruit, en niet achteruit.  

Als we zo denken, dan gaan we er te gemakkelijk aan voorbij dat alles anders is, dit jaar. Het coronavirus houdt de wereld in zijn greep, het reist zolang wij reizen en het leeft en feest zolang wij, mensen, dat doen. We zijn genoodzaakt om Kerstmis drastisch anders te vieren dan we gewend zijn en dan we zouden willen.

En dus mag het wel wat minder, dit jaar. Daarom tel ik op en niet af, begin ik verwachtingsvol aan de advent, in de hoop dat het uiteindelijk béter wordt en dat ons nog iets moois te wachten staat. En in het vertrouwen dat het Licht uiteindelijk doorbreekt, ook al is die toekomst nu nog niet zichtbaar. Omdat een wonder soms klein beginnen moet… 

E.R. (eerder verschenen op de blogpagina Bewustzin)


Speelhoekje